Ds. Lavooij schrijft elke dag een verslagje van de reis die hij met enkele gemeenteleden naar het Russische Gussew maakt.
Eén van de kenmerken van slapen in een Oost-Europees hotel is dat het er erg warm is. Wil je zoals je gewend bent in een frisse slaapkamer liggen, dan moet je alle ramen open zetten. Maar dat kan ook weer nadelig uitpakken vanwege de herrie op straat! Dat overkwamen mijn reisgenoten die last hadden van de Torunse studenten, die niet van ophouden wisten (al was er ook een intern, meer snurkend, geluid), terwijl ik ’s nachts wakker werd van een getik van jewelste. Ik dacht dat het de verwarming was, maar er bleek een bui natte sneeuw te vallen die net onder mijn raam de goot deed tikken.
Maar goed, dat is allemaal wel te overkomen. Verdrietiger was dat ik mijn bruine hoed in een café had laten liggen, de hoed die mij al jaren begeleid heeft op m’n Rusland- en Roemeniëreizen. Na de koffie haastte ik mij naar het café waar we Irish Coffee gedronken hadden. Daar werd gelukkig door de schoonmaakster opengedaan, maar de hoed was verdwenen (kennelijk door iemand meegenomen). Jammer, want hij had voor mij nostalgische waarde.